PNF w pediatrii

PNF w pediatrii (Proprioceptywne Torowanie Nerwowo-mięśniowe) to metoda stosowane w celu poprawy motoryki, koordynacji i napięcia mięśniowego u dzieci.

W terapii PNF, w zależności od potrzeb pacjenta, wykorzystywane są techniki uczące ruchu i koordynacji, stabilizujące, rozluźniające, mobilizujące, przeciwbólowe i inne, typowe dla metody. Jest także program ćwiczeń funkcjonalnych na materacu, nauka chodzenia oraz usprawnianie funkcji wegetatywnych. Pośrednio podczas ćwiczeń dochodzi również do regulacji pracy autonomicznego układu nerwowego, szczególnie podczas terapii oddechowej oraz oddziaływań w obrębie tułowia i klatki piersiowej.

Wskazania:

• opóźnienie w rozwoju motorycznym,
• pourazowe uszkodzenia układu ruchu (złamania, zwichnięcia, uszkodzenia tkanek miękkich),
• rehabilitacja po zabiegach operacyjnych,
• skoliozy i wady postawy ciała,
• zaburzenia równowagi i koordynacji,
• nieprawidłowe napięcia mięśniowe (hipertonia, hipotonia)
• zaburzenia czucia głębokiego,
• dysfagia (zaburzenia połykania/żucia),
• schorzenia neurologiczne (mózgowe porażenie dziecięce, przepuklina oponowo-rdzeniowa, porażenia, niedowłady),
• schorzenia nerwowo-mięśniowe i wrodzone (rdzeniowy zanik mięśni, dystrofie mięśniowe, zespół Downa).

Metoda ta jest szczególnie ceniona za podejście funkcjonalne, wykorzystujące naturalne wzorce ruchowe zbliżone do codziennych aktywności, co ułatwia współpracę z dzieckiem.